روزگاری  

در این دنیا 

شادترین بودم   

 

روزگاری  

در این دنیا 

خنده های از ته دل 

          و  

لبخندهای دلنشینی  

بر لبها و صورتم آشکار بود 

 

روزگاری  

در این  دنیا  

اخم را بلد نبودم 

 

اما اکنون 

گریه هایم  

نهفته در چشمانم 

اشک هایم خشکیده  

فریادهایم  به سکوتی مبهم تبدیل شده 

دوستانم همه 

فراموشم کردند 

من کنون کجای دنیا هستم 

آیا کسی به یاد من هست؟ 

چرا  

همه  

مرا کنار گذاشتند 

خدایا تو نیز مرا کنار نهادی؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ 

من دگر امیدم را نا امید کردند 

خواهم رفت ------ رفتنی نزدیک است ---------  اما هیچ کس نخواهد فهمید کجا و چه وقت؟ 

شاعر: مریم فارسی 



آرشیو مطالب
لینک های مفید
آمار سایت
تعداد بازدید ها: 73030

  • paper | راه بلاگ | تک تاز بلاگ

  • کد موزیک الما

    کد آهنگ برای وبلاگ